Posted in เรื่องเล่าจากที่ทำงาน

Super Power Puff Girls

ช่วงหลังปีใหม่ หลังจากได้นอนพักใน รพ. และหลับลึกด้วยยานอนหลับ ปรับสภาพร่างกายเดือนนึงเต็มๆ
ไฟมันลุกโชน อันประกอบด้วย 1. ไฟลนก้น (ไม่เสร็จไม่ได้แล้ว เพราะช้าเกินกำหนด) 2. ไฟในทรวง (ค้างคาใจอยากทำให้เสร็จ) พอตั้งสติได้ ก็สตาร์ทเลย อัดมันเต็มๆ แบบที่เวลาว่างน้อยมาก สลับหัวสลับเรื่องไปมาตลอดเวลา
ดีที่ทีมงาน 2 หน่อยังรับได้กับปริมาณงานที่พี่โยนไปให้..ประเมินจากปฏิกิริยาตอบสนอง คือ นิ่ง ฟัง จด พยักหน้าหงึกๆ
(แปลว่า ยังพอไหว) ถ้าเมื่อไหร่งา โวยวายว่า “อะไรอ่ะพี่เต็มไปหมด #@%$#@” หรือเบต พูดเสียงเรียบๆ ว่า “พี่อย่าคาดหวังนะ น้องอาจทำไม่ไหว อย่าเพิ่งรับงานมาเยอะ”
ข้าพเจ้าก็จะแตะเบรคซะที..พอ 2 คนนี้เผลอ ก็ค่อยๆ เหยียบคันเร่งใหม่

แถมช่วงนี้ มีดาวเคราะห์น้อยเพิ่มมาอีก 2 ดวง เป็นผลพวงจาก ขอบเขตงาน (ที่ข้าพเจ้าวาดเอง) มันกว้างใหญ่ไพศาลมาก เลยต้องถ่างขาไปทำงานเพิ่ม กับทีมงานเพิ่ม ซึ่งดูน้องๆ ก็กระตือรือล้นดี..ยิ่งทำยิ่งสนุก..
มีใครบางคน เคยบอกไว้ ว่าเราเป็นโรค workaholic ยิ่งทำยิ่งบ้าพลัง อีกคนบอกว่า เราซาดิสม์เรื่องงาน..ท่าจะจริง..5555

พอดีอ่านโพสในเฟสบุ้คของเพื่อน ที่เขียนเรื่อง กำลังใจ เค้าเขียนว่า กำลังใจอยู่ที่เราสร้างเอง ต่อให้คนกี่ร้อย กี่ล้านคนให้กำลังใจเท่าไหร่ ถ้าเราไม่เปิดใจรับ เพื่อจะสู้ เราก็กลับมายืนไม่ได้…เห็นด้วย 100% มันคล้ายๆ ก้อนหินก้อนนั้น หรือลิงถือกะปิ

อีกอย่างที่เพื่อนเขียนคือ ตอนที่เราล้มแล้วงอแง ตีโพยตีพายนั้น ก็เป็นเพราะตัวเราเองที่สร้างภาพนั้นขึ้นมา เพื่อเรียกร้องความสนใจ ชักดิ้นพลาดๆๆๆ เพื่อให้คนมาปลอบ แต่สุดท้ายยืนขึ้นเองได้เฉย..ดังนั้น ถ้าตอนนี้กำลังตีอกชกตัว ก็จงหยุดเถอะ หันมาพยุงตัวเองยืนขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไปดีกว่า

ช่วงที่ผ่านมานี้มี 3 เรื่องที่เราพูดกับทีมงาน และอยากแชร์ให้ฟัง คือ 1. ผลงาน 2. ความรับผิดชอบ 3. ปัญหามีไว้แก้ไข

1. ผลงาน คำกล่าวที่ว่า ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน เป็นจริงเสมอ เราไม่จำเป็นต้องทำงานเอาหน้า แต่เราจำเป็นต้องมีผลงาน logic ง่ายๆ เพราะบริษัทจ้างเรามาทำงาน ถ้าบริษัท (นาย ลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน เพื่อนพ้อง ลูกค้า) ยังไม่รู้ว่า เราทำผลงานอะไร อันนี้ เราสอบตกละ…บางคน อาจมองว่า เพื่อนพ้องเห็น ว่าเราทำอะไรบ้าง ก็พอแล้ว เราทำความดีแล้ว..จ้า สาธุ..ถ้าเราไม่ได้อยากผ่านโปร เงินเดือนขึ้น โบนัสเป็นที่น่าพอใจนะ..ก็ทำดีเพื่อเพื่อน ก็โอเคร้..

ทีนี้ถามว่า งั้นทำให้เจ้านายเห็นคนเดียวก็พอดิ..อันนี้ เข้าข่ายหวาดเสียว เพราะถ้านายเห็นคนเดียว ส่วนใหญ่เป็นพวกเชลีย (ส่วนใหญ่) อาจได้ทุกอย่าง ทั้งก้าวหน้า เงินเดือนขึ้น โบนัสสูง แต่มันไม่ถาวร..เคยได้ยินมั้ย..คอยดูเหอะ ถ้านายไม่อยู่คุ้มกะลาหัวนะมรึ้งง 55555

ดังนั้น เราต้องทำผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ต่อประชาชีทั่วไป(stakeholders) เจ้านายเก่าสมัยเริ่มงานแรกๆ กล่าวไว้..อุ้ม เวลาที่เราพิสูจน์ตัวเราเองนั้น ต้องให้เจ้านาย เพื่อนร่วมงาน เพื่อนพ้อง ลูกน้อง เห็นและยอมรับ เพื่อเวลาที่เราได้ rewards ทุกคนจะได้ไม่มีข้อกังขา และยิ้มหรือแสดงความยินดีให้เราได้

2. ความรับผิดชอบ ข้อนี้สำหรับคนที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่น การให้ความช่วยเหลือผู้อื่นเป็นสิ่งที่ดี แต่ต้องมีขอบเขต

ช่วยเขา งานเราต้องดีพร้อมเสียก่อน อย่าให้เอ็นดูเขา เอ็นเราขาด

คำว่า ความรับผิดชอบ มีนัยยะ 3 แบบ
1. ความรับผิดชอบของเรา เราทำหน้าที่ของเราดีพร้อมหรือยัง
2. ความรับผิดชอบของเขา เขาทำหน้าที่ของเขาครบถ้วนหรือยัง
3. ถ้าข้อ 1 ไม่ผ่าน แล้วไปช่วยเขาในข้อ 2 คำๆ นี้จะบอกเราอีกทีว่า 3.1 รับผิด ทำให้เค้าไม่ดี เขาโดนตำหนิ เรารับผิดแทนเขาไม่ได้ 3.2 รับชอบ ทำให้เค้าได้ดี รับชอบแทนเขา เอามาเป็นผลงานตัวเองก็ไม่ได้
อ่านถึงตรงนี้แล้ว ให้กลับไปดูเรื่องผลงานและความรับผิดชอบของเราอีกครั้ง 55555

3. เรื่องต่อไป ปัญหามีไว้แก้ไข เชื่อมั้ยว่า มีหลายคนมาก ที่เวลาเจอปัญหาในที่ทำงาน แล้วแบบ อยากทึ้งกระบาลตนเอง อยากเขวี้ยงจาน หรืออยากตะโกนๆๆ แต่โดยส่วนตัว แม้จะเป็นคนขี้บ่น สบถบ้าง แต่จะไม่ค่อยชอบ เวลามีคนบ่นว่า “ปัญหาอะไรไม่รู้เยอะแยะ ไอ้นู่นก็ไอ้นี่ ไอ้นี่ก็ไอ้นั่น” (งงป่ะ?) 5555
เพราะอะไรรู้มั้ย….เพราะบริษัทจ้างเรามาแก้ปัญหา

ถ้าไม่มีปัญหา เราก็ไม่ได้แก้ไข เราก็ไม่ได้เรียนรู้ เราก็ไม่ได้พัฒนา…เจ้านายอีกท่านนึง เคยพูดไว้
“จงให้เกียรติอาชีพและตำแหน่งงานที่เราทำเสมอ”
พอเรามาคิดถึงตำแหน่งงาน ก็เจอกับคำง่ายๆ ว่า manager/management ที่เราควรจะแปลให้ได้ความว่า คนที่มีหน้าที่หลักในการ manage ใช่หรือไม่ใช่

แล้วถ้าเราคิดยังไม่ออกว่าจะแก้ยังไง ถ้าคุณสูบบุหรี่ ไปสูบบุหรี่เลยคะ แต่ถ้าคุณไม่สูบ เชิญทานแมกนั่ม วัฟเฟิล เดินชอปปิ้ง นอน..อะไรก็ได้ ที่ทำให้เราถอยออกจากปัญหา มามองแบบไกลๆ หรือมองมุมกว้างๆ สักนิด เราจะคิดได้ดีขึ้น หรืออย่างน้อย เราก็จะเห็นภาพชัดขึ้น พอที่จะไปหารือเจ้านาย เพื่อขอคำปรึกษา…

ยอดมนุษย์เอ๋ย หากวันใด ไม่มีเหล่าร้าย หรือสถานการณ์วิกฤตให้เจ้าช่วยกอบกู้โลกใบนี้ ..เมื่อนั้น ต่อให้เจ้ามีพลังแบกโลกหรือมีปีกบิน เจ้าก็ไม่มีความหมาย..;)

image

Advertisements

ผู้เขียน:

Experienced and qualified insurance professional..like to share ideas and knowledge

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s