Posted in สัพเพเหระ

วันอันโหดร้าย กับใจที่อ่อนล้า

วันนี้ร้องไห้เสียใจกับความโหดร้ายของคน ที่ทำเพื่อองค์กรโดยไม่เหลียวมองคุณค่าและความทุ่มเทในอดีตของ พนง. สูงอายุ

แม้จะไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเรื่องดังกล่าว แต่มันกระทบจิตใจ เศร้า และเสียใจแทนคนข้างหลัง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เจ้านาย ลูกน้อง ครอบครัว พ่อแม่

เราคงอ่อนไหวเกินไปและไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะยืนเชิดหน้าในสถานการณ์อันโหดร้ายแบบนี้ได้ โชคดีที่เพียงรับรู้ห่างๆ เพราะแค่นี้ก็ใจอ่อนล้า และทำให้โลกวันนี้ สวยน้อยลงมากมาย

เคยมีคนโพสว่า “อย่าถามว่า องค์กรให้อะไรเรา แต่ให้ถามตัวเรา ว่าเราทำอะไร เพื่อองค์กร..” สถานการณ์นี้ อยากตัดพ้อว่า
“องค์กรได้หันดูสิ่งที่เราได้ทำไว้ ก่อนหยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้เราหรือยัง”

ขอให้เรามีสติ มีปัญญา มีความหวัง มีใจกรุณา ก้าวข้ามผ่านวันอันโหดร้าย ให้อภัย และเดินต่อไปอย่างเข้มแข็ง และมีพลัง ขอให้คุณพระคุ้มครองทุก ๆ คนค่ะ

ผู้เขียน:

Experienced and qualified insurance professional..like to share ideas and knowledge

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s