Posted in เรื่องเล่าจากที่ทำงาน

ความพอเพียง กับความเพียงพอ

image

เขียนบล๊อกนี้บนความไม่เข้าใจของหลายๆ เหตุการณ์ ไม่เข้าใจว่าทำไมสวัสดิการพนักงาน มันถึงเป็นอะไรที่คลอดไม่ได้ซะที ทั้งๆที่ก็ดูเหมือนจะไฟนัลๆ กันแล้ว ไม่เข้าใจว่าการดูแลหรือเอาใจใส่มันต้องไปที่ปัจจัย 4 ของคนที่ทำงานให้กับเรา หรือต้องไปที่ชุด ที่โต๊ะหรือสันแฟ้มมากกว่ากัน ไม่เข้าใจอ่ะ!

ว่าไป ก็รู้สึกโชคดี ที่ตัวเองมาอยู่ในจุดที่ไม่ต้องทำความเข้าใจอะไรมาก เพราะมันไม่มีอะไรให้ไม่เข้าใจ ?x!@? เขียนเองเริ่มงงเอง ที่นี่ ทำอะไรให้พนักงานเหมือนไม่ได้ทำ คือ ทำเลย! ไม่ต้องมีพิธีเปิด พิธีแจ้ง ว่าทำรัยให้พนักงาน

มุมล้างจาน ก็รกรุงรัง ใครอยากจะวางแก้ว วางชาม ล้างจาน อุ่นกับข้าว มีตู้เย็น ไมโครเวฟ ให้หลายจุด มีกาแฟ โอวัลติน ชา ให้ชงเอาเอง ห้องประชุมก็ไม่เสิร์ฟน้ำ ใครอยากกินก็เทเอาเอง ชงเอาเอง ทุกระดับ ประทับใจ รึเรียกว่า ไม่มีระดับมากกว่า ก็เป็นเพื่อนพนักงานเหมือนๆกัน

ใครคิดยังไง ก็พูดออกมาเลย ไม่ต้องคอยมองสัญญาน
อนุญาติให้พูด ถ้ามีมารยาทมากหน่อยอย่างเรา ก็พูดไม่ค่อยทัน เพราะมัวแต่รอจังหวะ ครั้งก่อนยกมือค้าง รอจะพูด ได้พูดอีกทีตอนจะปิดประชุม อันนี้ตาดีได้ตาร้ายเสีย 5555 แต่เราเป็นคนปรับตัวเร็ว ตอนนี้แทรกได้หลายจังหวะละ

ดีนะ ทุกคนรับผิดชอบในหน้าที่ ในเวลางานทำกันเต็มที่ ไม่ต้องจ้ำจี้จ้ำไช เพราะงานมันเยอะ คนมันน้อยมาก ต้องรีบทำงานให้ทัน แต่พักเป็นพัก ใกล้เที่ยง เลิก! กินข้าวและชอปปิ้งกันก่อน บ่ายตรงเพ๊ะ นั่งโต๊ะลงมือทำงาน ถึงเวลาเลิกงาน กลับบ้านตรงเวลา ดีอ่ะ อย่างเรากลับบ้านช้ามาพักนึง ตอนนี้ปรับตัว ไม่เอาละ 5555

ไม่มีนัดคุยตอนเที่ยง ข้าวไม่ต้องได้กิน รึนัดประชุมหลังเลิกงาน ลูกผัวไม่ต้องดูแล
เสาร์-อาทิตย์ เอางานมาทำ งานมันเยอะมว๊ากๆ

จะว่าไป ตอนนี้ทำงานเองเกือบทุกอย่าง เพราะไม่มีโคว้ต้าเรื่องกำลังคน มีตัวคนเดียว ก็คล่องตัวดีไปอีกแบบ อาศัยมีผู้ช่วยที่เจ้านายให้ยืมมา ถามนู่นนี่บ้างนิดๆ หน่อยๆ แต่คนเค้ามีน้ำใจกัน ขอความช่วยเหลือจากใครก็ไม่ค่อยติดขัด

ความรู้ที่นี่มีอยู่รอบตัว แต่ต้องขวนขวายเอาเอง ทุกอย่างอยู่ในโลตัสโน๊ต อยากรู้เรื่องรัยหาอ่านเอา ข่าวก็มีวันละหลายฉบับ อัพเดตกันไป รายงานทางการเงิน ตัวเลขบริษัท ไม่ต้องขอข้อมูลจากไอทีเป็นครั้งๆ เพราะมีมุม MIS ให้ดึงข้อมูลมาทำ pivot เอาเอง อยากดูรายเดือน รายปี รายฝ่าย รายตัวแทน รายผลิตภัณฑ์ ทำ pivot เอาเอง เล่นเอง จากที่ให้น้องอุ๊สอนเท่าไหร่ก็ไม่เป็น ตอนนี้ใช้ได้ละ พอหากินเองได้ อีกเดี๋ยวคงเก่ง เพราะทำเองได้ สบายดีจัง

สวัสดิการก็ไม่ได้มีเยอะอะไร ให้ปีละ 4 หมื่น ทั้ง IPD & OPD ฟังๆ ตอนแรก น้อยจัง เทียบกันในฝันที่มีคนวาดให้ ต่างกันลิบลับ แต่ฝันไม่เป็นจริงซะที 5555 แต่ที่ดี คือ 4 หมื่นนั้น เอาไว้ใช้เวลาไปหาหมอข้างนอก แต่ที่ตึกมีห้องพยาบาล รักษาทุกบริษัทในเครือ มีหมอแวะเวียนมาแต่ละวันแล้วแต่โรค แต่เจ็บป่วยนิดหน่อยไปรับยาได้ไม่อั้น ยาดีด้วยนะ เหมือนยาที่เราได้จากบำรุงราษฎร์เลย ตอนนี้เลยประหยัดค่ายา และพนักงานเค้าก็ไม่ค่อยป่วย เพราะมีปัจจัยพื้นฐานให้ คิวก็ไม่เยอะ ขนาดรักษาทั้งตึก จริงๆ ถ้าเราจัดปัจจัยพื้นฐานให้ ก็ไม่เจ๊งหรอก ไม่เห็นเค้าจะใช้กันเลย ชา กาแฟ ก็ดื่มกันน้อยมาก ไม่เห็นจะเปลือง

นี่ละน้า เค้าว่า คนเรามีแค่ปัจจัย 4 ก็เพียงพอแล้ว ว่าแล้วก็พูดเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม ที่แต่งกันยังไงก็ได้ ละลานตาสุดๆ โคตรไม่เป็นระเบียบ 5555 บ้างก็สวย บ้างก็ดูแปลกๆ ขำๆอ่ะ แต่ไม่ค่อยมีคนมาติดต่อบริษัทอยู่แล้วนะ ไม่ค่อยได้เจอคนนอก

สำหรับคนที่มีประชุม พบลูกค้า เค้าก็รู้เองว่าต้องแต่งตัวเรียบร้อย ^^  ก็เลยเป็นอันต้องซื้อเสื้อผ้าใหม่ (ข้ออ้าง) 5555 แต่งให้พอดีๆ คริคริ แต่สูทที่ตัดไว้ อดใช้เลยนะ ดีนะที่อ้วนซะก่อน (เหวอ!) ถึงตอนนี้มาอยู่ 3 อาทิตย์ นน. ขึ้นมา 2 กิโลล่ะ กินชานมไข่มุก น้ำหวานมากมาย หาซื้อได้ทั่วไป บันเทิงกะการกินจิงๆ

ต่อไปก็จะได้มีความรู้เพิ่มขึ้นอีกอย่างเข้มข้น เพราะ actuary ตัวจริงลาออก อันเนื่องมาจากส่วนนึงสื่อสารกะคนทั่วไปยังไม่โดน คือ ทำงานเสร็จแต่อธิบายยังไม่ตอบโจทย์ ตอนแรกเราได้รับมอบหมายให้เป็นสะพานเชื่อม
ระหว่างผู้บริหารกะ actuary แต่ดั้นมาลาออกซะนี่ กลายเป็นสะพานคอนกรีตเลยจากเดิมกะจะเป็นแค่
สะพานแขวน ยกขึ้น ยกลง เป็นบางเวลา

ก็ดี เป็นความฝันสมัยเรียน อยากเป็น actuary อยู่แล้ว ตอนนี้เลยได้เรียนรู้ของจริงจาก regional ไปเลย แต่เราไม่ต้องทำ แค่ส่งข้อมูลและอ่านให้เป็น พรีเซ้นท์ให้ได้ ว้าว อร่อยเหาะ! อิอิ

เอาที่ทำแล้วสุขใจ ไม่เครียด ไม่ป่วย มีเวลาให้ลูกให้สามี

ไม่ต้องทำดีให้ได้โล่ แต่สิทธิตามกฎหมายบางเรื่องไม่ได้ เพราะคุณพี่ขอร้องงง

พอแล้ว อาจไม่ได้เติบโตอย่างใครเขา แต่เติบโตเต็มอิ่มในใจเรา เขาเรียกพอเพียงค่า ^^

ผู้เขียน:

Experienced and qualified insurance professional..like to share ideas and knowledge

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s