Posted in สัพเพเหระ

พักบ้างรัยบ้าง

ไม่ได้เขียนบล๊อกมาหลายวัน เพราะคิดอยู่นานว่าจะเขียนดีมั่ย พอดีวันนี้ที่บริษัทจัดงานโยนโบว์ลิ่ง พอออกมาแล้ว มานั่งพักจิบ hot chocolate คนเดียวเบาๆ ^^ สงบใจดี

เราได้ผ่าน 2 อาทิตย์ที่คาดว่าหนักที่สุดมาแล้ว หนักเพราะต้องศึกษากระบวนการทั้งหมดของบริษัทจากเกือบทุกฝ่าย และต้องพรีเซนท์ให้ผู้บริหารฟัง ถึงภาพรวมโครงการ ใช้เวลาเลิกงานทุกวันเตรียมนำเสนองาน จาก 12 initiatives กลายเป็น 16 action plans และแตกเป็น 250 activities ต้องทำความเข้าใจทั้งคน ทั้งงาน ทั้งกระบวนการ ให้สามารถลีดห้องประชุมและพิสูจน์ให้ทุกคนเชื่อมั่นและซื้อความฝันว่าเราจะทำมันได้สำเร็จ

มีความขัดแย้งที่มีมาเก่าแก่เกือบทุกแห่ง ต้องพยายาม balance แบบเรียกว่า รักทุกคน แต่ก็พร้อมจะยืนยันหลักการ หากต้องชี้ขาดให้ในบาง activities

สนุกและเหนื่อยกับการพูดคุย ยิ้มระรื่นในทุกนาที ที่ทำ internal marketing และรายงาน regional เป็นระยะๆ

รำคาญและเซร็งกับก้อนหินในรองเท้าก้อนนึง ที่นอกจากไม่ให้ความร่วมมือ ยังวางกับดักไว้หลุมเบ้อเริ่ม

หากเป็นเมื่อก่อน เราคงยอมก้มหน้าทำงานให้เสร็จ เพื่อไม่ให้งานเสีย แม้กว่าจะรู้ว่าโดนวางยา ปาเข้าไปทุ่มนึงแล้ว เกือบโต้รุ่งทำงานเพื่อให้ผ่านสถานการณ์ฉุกละหุก

แต่เสียงในใจบอก..มันไม่ใช่ position ที่เราต้องยอม ลูกน้อยนอนดึก เป็นไข้มาหลายวัน เพราะแม่มันมัวแต่เตรียมงานพรีเซ้นท์ และเป็นโปรเจกท์ที่ไม่มีปัญหา คนร่วมมือเป็นสิบๆ

จะมาเครียด มาเหนื่อยอะรัย กับโปรเจกท์ที่มีคนๆ เดียว ทำทุกทางให้เราพัง

ก็ปล่อยมัน ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีงานส่ง ก็คงพูดความจริง ว่าเค้ารับปากว่าจะทำให้ แม้จะผิดนัดมา 2 ครั้ง และคิดในใจว่า จะเบี้ยวส่ง regional กับนายก็มาวัดกัน

จริงดังคิด ไม่มีงานส่ง ทำมึน หายไปเฉยๆ …

แต่ขอโทษนะ ชั้นไม่ได้อยู่ในฐานะที่ต้องยอมใครเหมือนทาสอีกต่อไป และมันเป็นวัน independent day ด้วย

บอกไปตามความจริง ไม่มีงานส่ง เพราะมีคนบอกจะทำให้…

(ตั้งใจว่าส่งงานพรีเซ้นท์ชุดใหญ่เสร็จ เอาให้สุดฝีมือ และก็จะไม่ไปทำงานอีก …)

สามีบอก คิดให้ดีๆ เรากำลังเดินตามหลุมที่มันขุด คนเป็น 10-20 คน ให้ความร่วมมือ กะแค่คนๆ เดียว ที่โอกาสจะเดินร่วมทางน้อยมากๆ นั้น ทำให้เรายอมเลยเหรอ

ก็จริง! เดินหน้าต่อ

ถามบริษัทจะดีลใหม่มั้ย โปรเจกนี้คงไม่ทำ จะให้ทำอะไรก็บอกมา

นายยืนยัน ทำทุกอย่างตามเดิม จะจัดให้เข้าที่เข้าทางเอง

ก็เดินต่อไป ไม่สนใจ ต่างคนต่างอยู่ไป..แบบไม่เข้าใจว่า ทำไมไม่เอาฝีมือมาฟัดกัน…รึว่าไป ถ้าดวลฝีมือกัน โรงเรียนที่ชั้นฝึกมารับรองไม่เป็นรองใคร!

ใจนึงก็คิด เรานี่ก็แปลก อยู่ดีๆ สบายๆ ไม่ชอบ ออกมาหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวเอง

อีกใจมีสุข สบายใจ เหนื่อยจิง แต่ไม่เครียด รึท้อ ทรมานใจ

กลับกัน สุข สนุกสนาน มีเพื่อน มีน้อง มีพี่ ที่ไม่ต้องมีระบบเลเวลมาเกี่ยว คุยจุ้งจิ้งๆ ทุกวัน จนต้องการเวลาพักอยู่คนเดียว ทำการตลาดแบบ 7 ชั่วโมงต่อวัน ก็สนุกดี

แลกกัน วันนี้ …ก็ยังคุ้มอยู่ ^^

ผู้เขียน:

Experienced and qualified insurance professional..like to share ideas and knowledge

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s