Posted in สัพเพเหระ

3…2…1…Let’s go! (ตอนที่ 2)

วันที่ 7 มิ.ย. 56 เช้านี้เริ่มต้นด้วยการไปลาพี่หนุ่ม (ผอ.ประยุทธ) ขอบคุณที่พี่หนุ่มให้ความกรุณา และสนับสนุนอุ้มเป็นอย่างดีมาตลอด เราเจอกันครั้งแรกตอนเรียน IMDP ด้วยกัน และหลังจากนั้น พี่หนุ่มก็ช่วยสนับสนุนงาน Co-Insurance ตอนพี่หนุ่มอยู่อีกบริษัทนึง เป็นอย่างดี (แอบแซวพี่หนุ่ม ว่า แม้ว่าพี่หนุ่มจะยกเลิกกรมธรรม์ทันที ที่ค้างชำระเบี้ยเกิน 60 วันก็ตาม ^^) จนเราได้มีโอกาสร่วมงานกัน พี่หนุ่มก็เป็นผู้ที่ให้คำปรึกษา ที่สำคัญ คือ การรับฟังเวลาที่จิตใจเราอ่อนแอ เป็นระยะๆ
ซาบซึ้งๆ ขอบพระคุณค่ะพี่หนุ่ม

แล้วก็เริ่มดราม่า ด้วยการโทรทางไกลไปลาพี่ชาย (สุธาวุฒิ) ในฐานะพี่น้องที่เคยเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันมา พอได้ยินเสียงพี่ชาย จะบอกว่า “หนูโทรมาลาค่ะ” ก็พูดไม่ออก น้ำตามันก็ไหลมากมาย  จะขี้แยทำไมเนี่ยะ! พี่ชายถามว่า “ทำไมมันเร็วจัง??” คือ หนูอยากจะบอกพี่ว่า มันไม่เร็วหรอกค่ะพี่ แต่หนูคิดว่าพี่อ่ะรู้ช้าไปหน่อย 555 พี่ชายเป็นหนึ่งในแฟนคลับ Blog และก็อยู่ในเฟสบุ๊คเฟรนด์ด้วย ก็เลยเห็นการเคลื่อนไหวของเราเป็นระยะๆ ท้ายสุดพี่ชายบอกว่า “ถ้ามาแถวสุราษฎร์ อย่าลืมโทรหาพี่นะ ไม่ต้องเกรงใจ พี่เห็นชอบไปเที่ยวทะเล” ก็รับปากทันที ว่า “ค่ะ! (แอบคิดในใจว่า ไม่เกรงใจหรอกคะ) ไว้อุ้มจะไปสมุยนะคะ”😉

หลังจากนั้น ก็เริ่มเดินสายไปลาพี่อิท (ผอ.อิทธิภพ) ผู้ซึ่งเราให้ความนับถือมาก พี่อิทเป็นพี่ผู้ให้ข้อคิดดีๆ แก่เราเสมอ พี่อิทแทบไม่ได้อยู่ในโหมดปลอบประโลม เวลาเรารู้สึกท้อเลย เพราะทุกครั้ง พี่อิทจะพูดว่า “พี่เข้าใจ แต่……” แล้วก็จะตามมาด้วยข้อคิดที่ดีมากมาย บางครั้งรู้สึกเหมือนไปฟังธรรม บางครั้งรู้สึกเหมือนคุยกับจิตแพทย์ คุยกับญาติผู้ใหญ่ เหนือสิ่งอื่นใด พี่อิทมีความปรารถนาที่ดีต่อเราอย่างแท้จริง หากมีโอกาสเราก็อยากให้น้องๆ ได้ฟังพี่อิทบรรยายแง่คิดในการดำเนินชีวิต ซึ่งเป็นวิชาที่แกเคยบรรยายในมหาวิทยาลัยด้วย และในบางวัน เพียงแค่ยกหูกริ๊งเดียว ก็ทำให้ต่างฝ่ายต่างหัวเราะ ขำๆ กับมุกตลกของพี่อิท

ต่อจากนั้น ได้ไปลาพี่ป๋อน (ช.กจก.วผ.) เราได้ใช้เวลาในการสนทนากับพี่ป๋อนนาน พี่ป๋อนอวยพร ให้เราประสบความสำเร็จ และเราก็ได้ให้กำลังใจพี่ป๋อน เช่นเดียวกัน มีกำลังใจดีๆ มากมายอยู่รอบตัวเรา สู้ต่อไปค่ะ

พอกลับลงมา ก็เจอหนังสือเล่มโปรดของพี่อง พร้อมกับการ์ดน้อยๆ จากพี่องที่เขียนบรรยายความรู้สึก ก่อนจะจบท้ายด้วยคำว่า “friendships never end” หนังสือเล่มนี้ จำได้ว่า พี่องเล่าให้ฟังว่าเจอหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งอ่านแล้วจะเปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนมุมมองของเราที่มีต่อสิ่งแวดล้อมรอบข้าง และจะทำให้เรามีความสุขใจมากขึ้น ก็เลยสัญญากับตัวเอง ว่าพักร้อนคราวนี้ จะหอบหิ้วหนังสือเล่มนี้ แซงคิวอีกหลายๆเล่ม ไปนอนเอกเขนกอ่านให้จบเลย ^^

P Ong

เราเดินไปหาพี่อง เหมือนกับที่ไปลาพี่ๆ ทุกท่าน ในมือถือพวงมาลัยหอมๆ เปิดประตูห้องพี่อง และส่งเสียงก่อนที่จะแทรกตัวเข้าไป (อันเนื่องมาจากน้ำตาพาลจะไหล) ว่า “หนูมาลาค่ะ” แล้วก็โผเข้ากอดกันแบบ Slow motion กอดแน่นๆ ในขณะที่น้ำตาก็ไหล สะอึกสะอื้นกันทั้งพี่ทั้งน้อง เราบอกพี่องว่า “ขอบคุณนะคะ ที่เป็นกำลังใจ และดูแลอุ้ม” “อุ้มเป็นกำลังใจให้พี่อง สู้ต่อนะคะ …” แล้วก็โฮ เรา 2 คนสนิทกันมาก หลังจากเหตุการณ์น้ำท่วม ที่เราได้แชร์ห้องนอนด้วยกัน 1 เดือนที่บางกอกเวนิส และเราก็ทานข้าวด้วยกันเกือบทุกวัน พี่องเป็นพี่สาว ที่ให้กำลังใจ และสนับสนุนเราได้ดี ในทุกๆ เรื่อง รักพี่องมากกกค่ะ T T

สักพัก ก็ขอขึ้นไปลาพี่อ๊อด ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ สำหรับทุกความสำเร็จ เราไปหาพี่อ๊อดที่ฝ่าย และคาดว่าคงทำให้น้องใหม่ IT ตกใจอยู่ไม่ใช่น้อย แม้จะเดินไปเงียบๆ แล้วก็ตาม
เราแอบนั่งข้างๆ พี่อ๊อด วางพวงมาลัยหอมที่เตรียมมาที่มือพี่อ๊อด และก้มลงกราบ ก่อนจะซบหน้าพิงแขนพี่อ๊อด ปกปิดน้ำตาที่ไหล ร้องอึกๆ “ขอบคุณพี่อ๊อดมากค่ะ…” “หากไม่มีพี่อ๊อด อุ้มก็ไม่สามารถดูแลงานได้ขนาดนี้ค่ะ” นี่คือ สิ่งที่อยากจะบอกพี่อ๊อด พี่อ๊อดเอื้อมมาบีบมือให้กำลังใจ ไม่ได้พูดอะไร..ได้แต่บอกว่า ….”อื้อออ…” คาดว่า คงกำลังอึ้งอยู่ 555

ถึงตรงนี้ พักก่อน หันมาทำงานที่ยังค้างอยู่อีกนิดหน่อย ก่อนที่จะไปทานข้าวกับพี่อ๊อดและพี่จิมตอนเที่ยง และจะไปลาท่านอื่นๆ ต่อช่วงบ่าย..

หลังจากพยายามโทรหาพี่แสงอรุณ (สาขาอุบลฯ) อยู่หลายครั้ง แกก็ไม่รับสาย ก็เลยตัดสินใจส่ง
เมลไปลาไว้ก่อน เผื่อไม่มีโอกาสได้คุยกัน สุดท้ายก็ได้คุยกันจนได้ พี่แสงยังคุยสนุก ร่าเริงเหมือนเดิม แกมักจะพูดคำเป็นคำๆ ให้เราต้องถามต่อว่ามันแปลว่าอะไร เช่น “พี่ได้ยินข่าวแล้ว เสียดาย เสียดายแทนบริษัทจริงๆ อุตส่าห์คิดว่า Coming soon แล้ว” “เอ่อ..Coming Soon แปลว่าอะรัยคะ” “ก็เจริญเติบโตก้าวหน้างัย พี่เห็นอุ้มกำลังเจริญก้าวหน้าเลย…มารู้อีกที xxตายห่าxx” 555
ช่างเป็นสำนวนของพี่แสงอย่างแท้จริง สื่อสารได้ตรงความรู้สึกมากเลยค่ะ ที่สำคัญ ตอนแกอวยพร แกบอกว่า “พี่เคารพในการตัดสินใจของอุ้มนะ ก็ขอให้โชคดี แล้วก็กลับมาช่วยกันอีกนะ” เอิ่มม เล่นเอาตอบไม่ถูกเบยย อันนี้ เรียกมัดมือชกปล่าวค่ะพี่

ต่อจากนั้น ได้มีโอกาสไปลาคุณวลัยวรรณ ท่านขอบคุณให้แก่สิ่งที่เราทำให้แก่บริษัทตลอด 9 ปีที่ผ่านมา และให้โอวาท ทั้งในเรื่องงานและครอบครัว รู้สึกดีกับการได้มีโอกาสพูดคุยกับท่าน ซึ่งจะหาโอกาสพบท่านค่อนข้างน้อย ขอบพระคุณท่านสำหรับความชื่นชมและกำลังใจคะ อุ้มรู้สึกมีพลังมากขึ้น หากเราทำ และมีคนที่บอกเราว่า เขาเห็นในสิ่งที่เราทำอยู่ มันก็น่าปลื้มดีนะคะ เคยแต่ให้กำลังใจคนอื่น มีคนชื่นชมและให้กำลังใจบ้าง นี่มันรู้สึกดีอย่างงี้นี่เอง 555

แล้วก็ได้เวลาเข้าไปลาท่าน กจก. ตามที่นัดไว้ ท่านบอกว่า “พี่อยากฝากธรรมะที่พี่ได้จากพระอาวุโสรูปหนึ่ง ว่า ขอให้มีใจที่เมตตาต่อทุกสิ่ง ต่อทุกคน เพราะถ้าเรามีใจที่เมตตา เราจะไม่โกรธ และให้อภัย จากนั้น สิ่งเหล่านั้นจะไม่ค้างอยู่ในใจเรา และสุดท้ายเราก็จะเป็นสุข” ขอบพระคุณค่ะ อุ้มจะนำไปใช้ต่อไป อย่างน้อยตอนที่พี่อู๊ดบอกว่า คิดซะว่า “ช่างมัน…เมตตามัน” และอุ้มคิดตาม ก็รู้สึกใจเบาขึ้นมาระดับนึง เหมือนได้ปลดปล่อยความรู้สึกบางสิ่งที่ติดค้างในใจอยู่…ต่อไป อุ้มคงได้คิดบ่อยๆ ตามที่พี่อู๊ดบอกค่ะ “ช่างมัน…เมตตามัน…ช่างเขา…เมตตาเขา” สาธุค่ะ ^^

เสร็จแล้วก็ต่อด้วยปาร์ตี้ส่งท้ายของแกงค์ อันประกอบด้วย พี่อิท พี่อง พี่จิว ดร.แอน พี่เปิ้ล น้องจิ๋ว โอลิเวอร์ และก็เรา งานเริ่มตั้งแต่ 6 โมง อยู่กันจนร้านปิด 4 ทุ่มครึ่ง นั่งคุยกัน แซวกัน แต่ละคนมุกเยอะ และคารมนี่ระดับเซียน เฉือนกันไม่ลงเลย ได้หัวเราะกันแบบดังไม่เกรงใจใคร แต่เนื้อหาไม่สามารถนำมาเล่า ณ ที่นี้ได้ ^^

พักตรงนี้ก่อนจากกัน ด้วยอารมณ์สนุก เม้าท์มัน ค้างไว้ ก่อนกลับบ้านแบบหลงทางนิดหน่อย 555

Gang

ผู้เขียน:

Experienced and qualified insurance professional..like to share ideas and knowledge

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s